Bevrijd Zijn
Stress
Bij mij komt een vrouw. Veronica. Ze heeft heel veel stress. Ze draagt haar hele familie en een aantal vrienden op haar schouders. Ze kan niet meer.
Veronica is een lieverd. Ze ziet in haar leven veel slachtoffers die gered moeten worden of mensen die iets nodig hebben. Automatisch wordt ze ernaartoe getrokken, of zij door haar. Ze heeft altijd een luisterend oor en voelt aan wat mensen nodig hebben. Mensen voelen zich bij haar op hun gemak.
Maar nu is het haar te veel. Ze kan het niet meer aan.
Het begon met niet meer kunnen slapen. Klaarwakker ’s nachts. Haar eetlust verdween. Ze begon op te zien tegen dingen die ze voorheen zonder moeite deed. Eigenlijk voelt ze zich mat…
Veronica is niet alleen. Ik ontmoet vaker vrouwen in de overgang die zich mat voelen.
Geleerd te redden
Veronica komt uit een gezin waar ze geleerd heeft te redden. Haar vader was veel van huis en haar moeder kon het leven niet aan. Er waren twee jongere kinderen en Veronica nam deels de ouderrol over. Ze hield haar moeder in de gaten. Er voor anderen zijn werd haar tweede natuur.
Zo ontwikkelde ze kwaliteiten: luisteren, intunen, afwachten, aanvoelen. Ze maakte zich er geliefd mee in haar omgeving.
Niet vrij
De crux zit in het feit dat het geen keuze is. Ze ‘moet’ het doen. Het is niet vrij. Het is de manier waarop ze zichzelf bestaansrecht geeft en waarmee ze leerde haar eigen behoeften te onderdrukken. Als jong meisje kon ze niet toelaten wat ze zelf nodig had. Daar was geen ruimte voor. Voor de ander zorgen gaf haar het gevoel dat ze er mocht zijn.
Nu ze volwassen is, vindt ze het heel moeilijk toe te laten wat ze voelt en wat ze nodig heeft. Liever is ze bij de ander. Ze kan niet vertrouwen op het feit dat ze niets hoeft te doen om er te mogen zijn.
Maar het lukt niet meer. Het is alsof alles in haar protesteert. Ze heeft de puf niet meer en kruipt het liefst in haar hol.
Zichzelf ophalen
Veranderen kost tijd. Allereerst moet Veronica terug naar de pijn van toen. Zichzelf daar als het ware ophalen. Toelaten hoe lastig het was en dat ze veel heeft gemist. En zien dat haar oude gewoonten haar ook iets gaven. Ze vulden een leegte. Er voor de ander zijn gaf bestaansrecht; in die zin had ze het nodig. Het gaf haar voeding.
Nu heeft ze die voeding niet meer nodig. Nu heeft ze het nodig meer contact te maken met wat ze wél nodig heeft. Met haar verlangens en gevoelens.
In het vacuüm blijven
Oud gedrag loslaten is moeilijk.
De kunst is in het vacuüm te kunnen blijven, met alle ongemakkelijke gevoelens die daarbij horen. Onherroepelijk kom je langs schuld en/of schaamte. Maar ook leegte en angst kunnen er zijn. Wie ben ik dan nog? Veranderen betekent ook loslaten wat het je bracht. Dat eerlijk onder ogen zien is moedig.
Vrij
Veronica heeft gekeken. Sinds een tijdje zijn haar man en zij fervent tangodansers. Iets wat ze al lang wilde, maar wat er nooit van kwam. Ze straalt rust uit. Nog steeds kan ze luisteren, intunen en zien wat er nodig is. Die kwaliteiten kan ze inzetten. Maar ze mag kiezen waar en voor wie.
Ze is vrij.



Plaats een Reactie
Meepraten?Draag gerust bij!